กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 346 ข้าคิดถึงพวกนางแล้ว!
ทหารม้าทั้งหมดของกองทัพเชียนเฉิงก็ไม่ลังเล พากันตามสวีหู่ไล่สังหารเข้าไปทันที อานุภาพพลุ่งพล่าน ยิ่งใหญ่เกรียงไกร
เมื่อราชันโหลวหลานเห็นเช่นนั้น สีหน้าก็ยิ่งย่ำแย่และวิตกกังวล
เขาไม่เคยคิดเลยว่าสวีหู่และพวกจะไล่ตามมาทันเร็วถึงเพียงนี้
อีกทั้งลูกหน้าไม้ในมือพวกเขาก็เกินกฎเกินเกมเสียจริง ขี่ม้ายิงหน้าไม้ยังง่ายกว่ายิงธนูมากนัก
จนทำให้กองทัพของเขายังล้มตายลงไม่ขาดสาย ป้องกันไว้ได้ไม่อย่างสิ้นเชิง
มันไม่ใช่ระดับชั้นเดียวกันเลยสักนิด!
แม้แต่จะต่อต้านก็ยังต่อต้านไม่ได้!
เช่นนี้จะสู้กันต่อไปได้อย่างไร?
โดยเฉพาะม้าศึกของสวีหู่และพวกที่เหนือกว่าม้าของพวกเขา แม้แต่จะวิ่งหนีก็ยังวิ่งไม่ชนะ!