กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 316 ข้ายังต้องพบเฉินฝานสักครั้ง!
ยามราตรี!
ดอกไม้ไฟดอกหนึ่งที่งดงามตระการตาจู่ ๆ ก็ระเบิดขึ้นกลางท้องฟ้า
เฉินฝานในค่ายเห็นดังนั้น สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย กล่าวกับสวีหู่ที่อยู่ข้างกายโดยตรง
“โอกาสสุกงอมแล้ว เริ่มโจมตีได้เลย! รวบกำลังเดียว บุกยึดมณฑลซั่วฟางให้ได้โดยตรง!”
ได้ยินดังนั้น ทุกคนต่างมีสีหน้าฉงน
ดูเหมือนจะไม่เข้าใจว่าคำว่าโอกาสสุกงอมที่เฉินฝานพูดหมายความว่าอย่างไร
เหตุใดโอกาสจึงสุกงอมขึ้นมาเสียแล้ว!
แต่สวีหู่ก็ไม่ลังเล รีบทำความเคารพอย่างนอบน้อมกล่าวว่า “ขอรับ! คุณชาย!”
กล่าวจบก็หมุนตัวจากไปทันที