ตอนที่ 314 หรือข้าจะไร้ความสามารถจริงๆ?

ตอนที่ 314 หรือข้าจะไร้ความสามารถจริงๆ?

“แม่ทัพ……”

“เจ้า…เจ้านี่เป็นอะไรไป?”

เช้าวันรุ่งขึ้น ในค่ายใหญ่กลางกองทัพ สวีหู่และคนอื่น ๆ เห็นเหลิ่งหานซวงประคองเฉินฝาน โดยเฉินฝานเอามือข้างหนึ่งกุมเอว เดินมาช้า ๆ ต่างก็มีสีหน้าสงสัย

ยิ่งไปกว่านั้นสีหน้าของเฉินฝานยังเต็มไปด้วยความอ่อนล้า ทุกก้าวที่เดิน ใบหน้ายังกระตุกเพราะความเจ็บ

แต่เหลิ่งหานซวงที่ประคองเฉินฝานอยู่ เมื่อได้ยินและเห็นสีหน้าทั้งห่วงใยทั้งสงสัยของทุกคน กลับทำได้เพียงจนใจ ถึงกับเขินจนไม่กล้ามองทุกคน

“ไม่มีอะไร เพียงตอนลุกจากเตียงเมื่อเช้าเอวเคล็ดเท่านั้น”

เฉินฝานเอ่ยพลางหมายจะนั่งลงบนที่นั่ง แต่เอวเจ็บจริง ๆ จึงได้แต่นอนตะแคงพิงอยู่บนตัวเหลิ่งหานซวง