กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 305 เช่นนั้นพวกเราก็สนองเขา!
“โจรยังไปได้! ข้าก็ไปได้!”
ทุกคนได้ยินถ้อยคำนี้ ต่างสีหน้าเปลี่ยนไป
แต่เฉินฝานกลับไม่หยุด กลับกล่าวต่อ “ก็แค่ซยงหนูเท่านั้น!”
“แข็งแกร่งแล้วอย่างไร? โหดเหี้ยมแล้วอย่างไร?”
“ล่วงล้ำชายแดนแคว้นมังกรของข้าทุกปี รังแกแคว้นมังกรของข้ามาหลายปี!”
“บัดนี้แคว้นมังกรของข้ามีทหารแข็งม้าศึกกำยำ วันนี้ข้ายังมีพวกเจ้าทหารม้ามังกรเชียนเฉิง ทหารราบหนึ่งพันก็ต้านซยงหนูหลายหมื่นได้! แม้ชนเผ่าต่างแดนจะมากมาย จะน่ากลัวอะไร!”
“เวลานี้ ข้าต้องการให้ชนเผ่าต่างแดนทั้งสี่ทิศไม่กล้ามองแคว้นมังกรอย่างดูแคลน ให้ขุนนางกบฏและคนทรยศไม่กล้าจ้องมองอาวุธเทพ!”