เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 277 หากข้าร่วมมือกับเขา เจ้าจะทำอย่างไร?
“จดหมายหรือ”
“จดหมายอันใด”
จีเชียนเสวี่ยมองซองจดหมายในมือทหารรักษาวัง สีหน้าพลันแปรเปลี่ยน
แม้แต่เฉามู่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ และเหล่านักทูตโหลวหลานก็ล้วนมีสีหน้าฉงนสงสัย
บัดนี้องค์รัชทายาทของพวกเขาก็ตายแล้ว ยังจะมีจดหมายใดสำคัญยิ่งกว่าเรื่ององค์รัชทายาทของพวกเขาอีกหรือ
“เรื่องนี้สำคัญยิ่งนัก เป็นสารด่วนแปดร้อยลี้ที่นำกลับมา ฝ่าบาททอดพระเนตรแล้วก็จะทราบเองพ่ะย่ะค่ะ” ทหารรักษาวังกล่าว
ได้ยินดังนั้น จีเชียนเสวี่ยยิ่งมีสีหน้าฉงนสงสัย ทว่ายังก้าวขึ้นไปรับซองจดหมายมา
แต่พอเปิดซองจดหมายออก มองดูเนื้อความในจดหมาย จีเชียนเสวี่ยก็ถึงกับชะงักไปทั้งสีหน้า ยืนตะลึงอยู่กับที่ในทันใด
จดหมายฉบับนี้แท้จริงแล้วคือจดหมายที่จีฮ่าวเขียนถึงอ๋องพิทักษ์อุดร