กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 269 เช่นนั้นก็ไม่ต้องเสียเวลาแล้ว!
“ท่านพี่!”
“เจ้าสนิทกับอ๋องเคียงบ่าถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใด?”
หลังจากก้าวออกจากห้อง เหลิ่งหานซวงก็อดรนทนไม่ได้เอ่ยถาม
เฉินฝานกลับสีหน้าเรียบเฉย “ก็ไม่นับว่าดีนะ! แค่ต่างฝ่ายต่างใช้ประโยชน์กันเท่านั้น!”
“ต่างฝ่ายต่างใช้ประโยชน์กัน?”
เหลิ่งหานซวงขมวดคิ้วเล็กน้อย “ต่างฝ่ายต่างใช้ประโยชน์กัน แล้วเขาจะมอบตราพยัคฆ์ให้เจ้าถึงเพียงนี้หรือ?”
“มีอะไรกันเล่า?” เฉินฝานกล่าว
“ยังจะว่าไม่มีอะไรอีกหรือ? นี่มันตราพยัคฆ์นะ! ตราพยัคฆ์ที่สั่งการกองทัพใหญ่ 1,000,000 นายได้!” เหลิ่งหานซวงเอ่ยอย่างไม่พอใจ
“เสี่ยวหน่วน เจ้าช่างไร้เดียงสาเกินไปแล้ว”