กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 263 หรืออัครมหาเสนาบดีสงสัยว่าเป็นข้า?
ผู้คนทั้งหลายฟังคำของเสี่ยวอ้าย ต่างมีสีหน้าประหลาดใจ
โดยเฉพาะเหลิ่งหานซวงกับฉู่ชิงเฉิงและคนอื่น ๆ
พวกนางยังไม่ทันเข้าใจสิ่งใดเลยสักอย่าง แต่นางกลับมองทะลุปรุโปร่งถึงเพียงนี้แล้ว
ช่างเฉลียวฉลาดเสียจริง
แต่เฉินฝานกลับยิ้มบาง ๆ พลางลูบศีรษะเสี่ยวอ้ายกับเสี่ยวเข่อเบา ๆ
“เจ้าสองคนพูดได้ถูกทั้งคู่ แต่ก็ยังขาดไปเล็กน้อย”
ได้ยินดังนั้น เสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้ายต่างขมวดคิ้ว ยังขาดอะไรอีกเล่า
นี่ก็พูดได้ครบถ้วนละเอียดถี่ถ้วนถึงเพียงนี้แล้วไม่ใช่หรือ
“คุณชาย ยังขาดอะไรหรือเจ้าคะ” เสี่ยวเข่อเอ่ย