กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 246 คุณชาย พวกข้าอยากนอนเป็นเพื่อนท่าน!
“คุณชาย ท่านเป็นอะไรไปหรือ? เหตุใดจึงดูหม่นหมองไม่สบายใจ?”
เฉินฝานกลับมาถึงเรือนของตนเอง เห็นเสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้ายยังไม่เข้านอน
เสี่ยวอ้ายนั่งอยู่บนชิงช้าในเรือน เสี่ยวเข่อค่อย ๆ ผลักชิงช้าให้เสี่ยวอ้ายเบา ๆ
ทั้งสองเห็นเฉินฝานกลับมา ก็หยุดลงทันที เสี่ยวอ้ายเป็นผู้เอ่ยขึ้นก่อน
เฉินฝานเห็นเช่นนั้น ก็เดินตรงไปหาพวกนาง “เจ้าแมวกลางคืน ชั่วโมงนี้แล้ว เหตุใดพวกเจ้ายังไม่นอนอีก?”
เห็นเฉินฝานเอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยน พร้อมทั้งอุ้มเสี่ยวเข่อขึ้นไปบนชิงช้าด้วย ยืนอยู่ข้างหลังผลักให้พวกนาง
“เหอ ๆ พวกข้าไม่ง่วง!” เสี่ยวอ้ายหัวเราะกล่าว
แต่เสี่ยวเข่อกลับเอ่ยขึ้นตรง ๆ “คุณชาย เหตุใดท่านไม่บอกให้ชัดกับพี่เสี่ยวหน่วนเล่า?”