กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 194 ปล่อยเพื่อล่อจับ
“เฉินฝาน เจ้าหมายความว่ากระไร? เหตุใดข้าจึงฟังไม่เข้าใจ?”
ภายในจวนอัครมหาเสนาบดี เฉามู่มองเฉินฝานที่นั่งอยู่ตรงข้าม แววตาแฝงความหยั่งเชิง ราวกับจะมองทะลุเฉินฝาน แต่กลับมองทะลุเขาไม่ได้
ถึงแม้เฉินฝานจะพูดชัดเจนแล้ว เขากลับยังไม่กล้าแน่ใจว่าเฉินฝานต้องการทำสิ่งใดกันแน่
“ใต้เท้าอัครมหาเสนาบดี เหตุใดท่านจึงต้องทำเป็นรู้ทั้งรู้เล่า?”
“ความหมายของข้าชัดเจนยิ่ง!”
“อีกทั้งท่านก็เห็นแล้ว วันนี้จางกั๋วเหว่ยลงมือกับข้าแล้ว ข้าเฉินฝานมิใช่คนที่จะนั่งรอความตาย”
ได้ยินดังนั้น เฉามู่จึงลองหยั่งเชิงว่า “นี่เป็นความแค้นระหว่างเจ้ากับเขา เหตุใดข้าต้องช่วยเจ้า?”