กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 189 คืนนี้เจ้าไม่กลับ ข้าก็จะบอกเจ้า!
“เฉินฝาน ข้าขอโทษ!”
“หากไม่ใช่เพราะข้าให้เจ้ามาเมืองหลวง เจ้าก็คงไม่ถูกลอบสังหาร!”
ภายในห้องหนึ่งของภัตตาคาร จีเชียนเสวี่ยมองเฉินฝานด้วยสีหน้าสำนึกผิดและตำหนิตัวเอง
“ข้าไม่บอกแล้วหรือว่าไม่ใช่ความผิดของเจ้า?”
“ข้าเพิ่งมาถึงเมืองหลวง ก็ออกจะโอ้อวดสักหน่อย ผู้คนที่ข้าทำให้ขุ่นเคืองก็ไม่น้อย เรื่องนี้จะโทษเจ้าได้อย่างไร!” เฉินฝานกล่าวเสียงอ่อนโยน
“แต่ว่า...”
จีเชียนเสวี่ยยังคงตำหนิตัวเองอยู่ แต่ยังไม่ทันพูดจบ เฉินฝานก็เอ่ยห้ามเสียก่อนด้วยเสียงอ่อนโยน
“พอเถิด ไม่มี ‘แต่ว่า’ อะไรทั้งนั้น! นี่ก็ไม่เป็นอะไรแล้วไม่ใช่หรือ? อย่าคิดมากเลย! วันนี้เจ้ามาหาข้าด้วยเรื่องอันใด?”
“ข้าคิดถึงเจ้า จริง ๆ!”