กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 170 ท่านพี่! ท่านพี่มาเมืองหลวงแล้ว!
“วิหคนครทักษิณบินไปทางประจิม ทั่วแผ่นดินมีหงส์มากมายจนยากจะหยั่งเท้าลง!”
“กิเลนแดนใต้ย่างกรายขึ้นเหนือ ทั่วขุนเขาสัตว์เดรัจฉานล้วนก้มศีรษะ!”
“ช่างเป็นคู่กลอนที่ประณีตยิ่งนัก!”
“ความหมายแฝงสองชั้น ทั้งยังโอ่อ่าองอาจยิ่ง!”
“โอ่อ่าองอาจอันใดกัน? เจ้าไม่ได้ยินหรือว่าเขากำลังด่าบัณฑิตแดนเหนืออย่างพวกเราว่าเป็นสัตว์เดรัจฉาน!”
“ผู้ใดมอบความกล้าให้เขา ถึงกับมาดินแดนเหนือของพวกเราแล้วกล้าด่าบัณฑิตแดนเหนืออย่างเปิดเผยเช่นนี้!”
เห็นเพียงทุกคนฟังคำของเฉินฝาน ต่างมีสีหน้าไม่น่าดู พากันวิพากษ์วิจารณ์เซ็งแซ่
ส่วนสีหน้าของหลิ่วซือเหวินยิ่งมืดมนถึงขีดสุด
เขาไม่คาดคิดจริง ๆ ว่าเฉินฝานจะต่อคู่กลอนได้สำเร็จในเวลาอันรวดเร็วถึงเพียงนี้