กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 131 เหนื่อยจนเอวเจ้าหัก!
เวลาล่วงผ่านไป จนกระทั่งเฉินฝานและพวกมาถึงหางโจว ก็เป็นยามบ่ายของวันที่สองแล้ว
ฤดูหนาวของหางโจวเมื่อเทียบกับจินหลิงแล้ว ดูเหมือนจะไม่มีสิ่งใดแตกต่างกัน
ล้วนหนาวเย็นวังเวงไม่ต่างกัน ราวกับสายลมเหมันต์ปฏิบัติต่อทุกแห่งอย่างเท่าเทียม โดยไร้ซึ่งความเมตตาแม้แต่น้อย
ทว่าแม้เฉินฝานจะมาถึงหางโจวแล้ว เขากลับมิได้รีบร้อนไปยังหอการค้า เพียงปล่อยข่าวให้ผู้ถือหุ้นของหอการค้าเจียงหนานรู้ว่าเขามาถึงแล้ว
ส่วนเขานั้นพาทุกคนมายังหน้าจวนแห่งหนึ่ง
ในตอนแรกเสี่ยวเข่อและเสี่ยวอ้ายยังรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง ไม่เข้าใจว่าเฉินฝานมาที่นี่ทำไม เพียงคิดว่าที่แห่งนี้คงเป็นกิจการที่เฉินฝานจัดเตรียมไว้ล่วงหน้า
ทว่าสวี่ชิงชิงมองดูเรือนแห่งนั้น น้ำตาก็พลันไหลรินลงมาอย่างไม่อาจห้ามได้