ตอนที่ 102 เจ้าคิดว่าข้าจะใส่ใจเรื่องพวกนี้หรือ

ตอนที่ 102 เจ้าคิดว่าข้าจะใส่ใจเรื่องพวกนี้หรือ

รุ่งเช้าวันถัดมา

ยามเช้าในเหมันตฤดู อุณหภูมิต่ำยิ่งนัก นอกหน้าต่างยังพอได้ยินเสียงผู้คนบนถนนเหยียบย่ำหิมะดังเอี๊ยดอ๊าด

ทว่าภายใต้ผ้าห่มกลับอบอุ่นยิ่ง

โดยเฉพาะในยามนี้ เฉินฝานที่โอบกอดโฉมงามไว้ในอ้อมแขน ย่อมไม่คิดจะลุกจากเตียงแม้แต่น้อย

แม้เหลิ่งหานซวงจะเร่งเร้าเขาหลายครั้งแล้ว ทว่าเฉินฝานยังคงทำราวกับไม่ได้ยิน เอาแต่ซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดอันอ่อนโยนของเหลิ่งหานซวง

“ท่านพี่ เวลาไม่เช้าแล้วจริง ๆ! ควรลุกจากเตียงได้แล้ว!”

เหลิ่งหานซวงเอ่ยด้วยสีหน้าอับจนหนทาง

ทว่าเฉินฝานยังคงทำราวกับไม่ได้ยิน ยิ่งไปกว่านั้น ขณะที่เสียงของเหลิ่งหานซวงดังขึ้น เฉินฝานยังจงใจขยับเข้าไปในอ้อมกอดอันอ่อนโยนของนาง โอบกอดนางไว้แน่น ไม่เปิดโอกาสให้เหลิ่งหานซวงลุกจากเตียงเลย

เมื่อเห็นเช่นนั้น เหลิ่งหานซวงก็ยิ่งมีสีหน้าอับจนหนทาง