เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 90 เขาสร้างโรงเรียนทำไม?
“มิฉะนั้นเล่า?”
เหลิ่งหานซวงมองเฉินฝานด้วยสีแง่งอน “นอกจากข้าแล้ว ชิงเฉิงกับเสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้ายก็เรียนมาด้วย!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ในใจเฉินฝานพลันรู้สึกซาบซึ้งยิ่งนัก ทว่าก็รู้สึกละอายใจเป็นอย่างมาก
ราวกับจู่ ๆ เขาก็เข้าใจขึ้นมา
ช่วงนี้คงเป็นเพราะเรื่องของฮวาเชียนเฉิง อารมณ์ของเขาจึงตกต่ำอยู่บ้าง ทั้งยังเหม่อลอยคิดถึงฮวาเชียนเฉิงอยู่บ่อยครั้ง
พวกนางล้วนเป็นคนข้างกายเขา ย่อมสังเกตเห็นบางอย่างได้เป็นธรรมดา
ดังนั้นจึงคิดหาทางทำให้เขามีความสุขขึ้น
มิน่าเล่าวันนี้พวกนางจึงดูแปลก ๆ ที่แท้ก็กำลังเตรียมความประหลาดใจให้เขา
อีกทั้งเหลิ่งหานซวงกับฉู่ชิงเฉิงล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ จะไปร่ายรำเป็นได้อย่างไร ทว่าพวกนางกลับจงใจไปเรียนร่ายรำเพียงเพื่อทำให้เขามีความสุข