กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 73 ให้เฉินฝานด่าอีกสักรอบก็ไม่เป็นไร!
“สมองเจ้าทำด้วยขี้หมูหรืออย่างไร!”
“เจ้าเผาเสบียงของพวกมันด้วยไฟไปเพื่อสิ่งใด?”
“ผู้ใดสั่งให้เจ้าทำเช่นนี้?”
เฉินฝานโกรธเกรี้ยวขึ้นมาจริง ๆ เขาไม่สนใจด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายเป็นเจ้าเมืองหรือไม่ เพียงตวาดด่าออกไปโดยตรง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเจ้าเมืองหลี่พลันเปลี่ยนแปลง เฉินฝานหมายความว่าอย่างไรกัน?
เขาเผาเสบียงของเฉินกั๋วกง สร้างความดีความชอบใหญ่หลวงถึงเพียงนี้!
เฉินฝานไม่กล่าวชมเขาก็แล้วไป เหตุใดจึงยังเดือดดาลถึงเพียงนี้?
หรือในการศึกระหว่างสองกองทัพ การเผาเสบียงของฝ่ายตรงข้ามยังถือเป็นความผิดอีกหรือ?
“ข้าคิดว่าเมื่อเผาเสบียงของมันแล้ว มันย่อมถอนทัพเพราะขาดแคลนธัญพืชมิใช่หรือ?” เจ้าเมืองหลี่กล่าว