กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 63 หรือต้องไปขอร้องเฉินฝานอีก?
“คุณชาย ข้าอยากกินปูผัดเผ็ดเจ้าค่ะ!”
ยามราตรีมาเยือน เฉินฝานแบกเสี่ยวอ้ายไว้บนหลัง พลางเดินอยู่บนเส้นทางกลับเรือน
เสี่ยวเข่อ เหลิ่งหานซวง และเหลียนเยวี่ยต่างถือของที่ได้จากการล่าในวันนี้ เดินตามอยู่ข้างกายพวกเขา เพียงแต่ร่างกายของทุกคนล้วนสกปรกมอมแมม เต็มไปด้วยโคลนตม
“เจ้าแมวน้อย กลับไปแล้วจงไปอาบน้ำชำระกายให้สะอาดก่อน เนื้อตัวสกปรกยิ่งนัก!”
เฉินฝานกล่าวด้วยสีหน้าเปี่ยมความเอ็นดู
ทว่าเสี่ยวอ้ายกลับไม่ใส่ใจ นางเผยรอยยิ้มหวาน “พวกเราไปอาบน้ำกัน คุณชายไปทำปูผัดเผ็ดกับโคลนลอดเต้าหู้ให้พวกเรา!”
“ได้! คุณชายจะทำให้เจ้าเอง!”
เฉินฝานกล่าวพลางหันไปมองเสี่ยวเข่อที่อยู่ด้านข้าง “แล้วเสี่ยวเข่อเล่า? อยากกินสิ่งใด?”
“หอยขมผัดเผ็ด ข้าไม่ได้กินมานานมากแล้ว!” เสี่ยวเข่อกล่าว