กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 43 เสี่ยวหน่วน เจ้าลำบากแล้ว! ฆ่าให้หมดเถอะ!
“คุณชาย เป็นท่านจริง ๆ หรือ เสี่ยวอ้ายมิได้กำลังฝันไปกระมัง!”
เห็นเพียงเสี่ยวอ้ายค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงงัวเงีย
“เป็นคุณชาย! เป็นคุณชายจริง ๆ! เสี่ยวอ้ายมิได้ฝันไป! คุณชายกลับมาแล้ว!”
เฉินฝานกล่าวไปพลาง น้ำตาก็หลั่งไหลออกมาอย่างมิอาจควบคุมได้อีกต่อไป
ทว่าเสี่ยวอ้ายกลับตื่นขึ้นอย่างฉับพลัน เมื่อมองเห็นใบหน้าที่แท้จริงของเฉินฝานตรงหน้า นางก็ตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่งในชั่วพริบตา
“คุณชาย! เป็นคุณชายจริง ๆ!”
“พี่สาว! พี่สาว! คุณชายมาแล้ว! คุณชายกลับมาแล้ว!”
เสี่ยวอ้ายกล่าวด้วยความยินดี ก่อนโผเข้าไปในอ้อมอกของเฉินฝานโดยตรง “คุณชาย! พวกเราคิดถึงท่านเหลือเกิน!”