กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 32 เจ้าจัดการตามเห็นสมควรก็พอ!
“เขาตายแล้ว!”
พร้อมกับเสียงนั้น หมอปีศาจก็เดินเข้ามาเพียงลำพัง
เมื่อเห็นเช่นนั้น สีหน้าของเหลิ่งหานซวงพลันเปลี่ยนไป นางรีบเอ่ยขึ้น
“หมอปีศาจ! เจ้า! เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร! คำพูดเมื่อครู่ของเจ้าหมายความว่าอย่างไร? ผู้ใดตาย?”
ทว่าหมอปีศาจกลับมีสีหน้าไม่สบอารมณ์
“ย่อมเป็นเฉินฝาน! มิฉะนั้นเจ้าคิดว่าข้าผู้เฒ่ามาปรากฏตัวที่นี่ด้วยเหตุใด?”
กล่าวจบ หมอปีศาจก็หยิบขวดยาออกมาใบหนึ่งแล้วโยนให้เหลิ่งหานซวง “ดื่มมันเสีย พิษเย็นหยินเร้นลับของเจ้าก็จะถือว่าถูกถอนแล้ว คำมั่นสัญญาของข้าผู้เฒ่าก็ถือว่าเป็นจริงเช่นกัน!”
ทว่าใบหน้าของเหลิ่งหานซวงกลับเปลี่ยนไปในฉับพลัน นางมีสีหน้าเหม่อลอยและไม่อยากเชื่อ!
หมอปีศาจหมายความว่าอย่างไร?