กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 24 กลับบ้านกับข้า ข้าจะให้เจ้าเป็นซื่อจื่อแห่งจวนกั๋วกง!
ผู้คนตระกูลหลินพลันชะงักงัน
เมื่อครู่เฉินฝานกล่าวสิ่งใด?
ขออภัยที่ปล่อยให้พวกเขารอนาน?
หมายความว่าอย่างไร?
ทว่าหลินเฟิงกลับมีสีหน้าดูแคลน “เฉินฝาน! เจ้ากำลังฝันอยู่หรือ? หรือเจ้าคิดจะขายธัญพืชหนึ่งล้านชั่งของเจ้าให้ตระกูลหลินของข้าอีก?”
“วันนี้ข้าก็บอกเจ้าแล้วมิใช่หรือ ตอนนี้ธัญพืชหนึ่งล้านชั่งของเจ้า ตระกูลหลินของข้ายังไม่เห็นค่าเลย! เจ้าก็รอรับผลจากธัญพืชที่ซื้อมาในราคาสองร้อยอีแปะต่อชั่งได้เลย!”
ทว่าเฉินฝานกลับไม่ใส่ใจ ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย “ข้าไม่ชอบพูดกับคนโง่! เจ้าตระกูลหลิน เจ้ายืนยันหรือไม่ว่าจะเข้ามาพูดคุยกัน?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลินเฟิงก็มีสีหน้าไม่น่าดูยิ่งกว่าเดิม เขากล่าวอย่างเดือดดาล “เจ้าว่าใครเป็นคนโง่! หากเจ้ามีความสามารถก็พูดอีกสิ…”
ทว่าหลินเฟิงยังกล่าวไม่ทันจบ ก็ถูกหลินซานเชียนห้ามไว้โดยตรง