กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 22 เฉินฝานดูเหมือนจะไม่ได้น่ารังเกียจถึงเพียงนั้น
“ท่านพ่อ! ตอนนี้ควรทำอย่างไรดี?”
“หรือเราจะปล่อยให้มันขัดขวางการรับซื้อธัญพืชของเราเช่นนี้หรือ?”
หลินเฟิงเห็นเช่นนั้น จึงกล่าวด้วยสีหน้าบูดบึ้ง
ทว่าสีหน้าของหลินซานเชียนยิ่งย่ำแย่กว่าเดิม “จะทำอย่างไรได้อีกเล่า? แข่งราคากับมัน!
ก็แค่หนึ่งล้านตำลึงเท่านั้น เพิ่มราคาเป็นหนึ่งตำลึงเงินต่อหนึ่งชั่งโดยตรง ใช้ธัญพืช 1,000,000 ชั่งผลาญเงินของมันให้หมดสิ้น!
ถึงเวลานั้นค่อยลดราคารับซื้อ! อย่างมากก็แค่ขาดทุนธัญพืช 1,000,000 ชั่งนี้!
ข้าอยากเห็นนักว่า มันใช้เงินหนึ่งล้านซื้่อธัญพืช 1,000,000 ชั่งไปแล้วจะมีประโยชน์อันใด! เมื่อมันหมดเงิน ก็ยังต้องขายให้พวกเราอยู่ดี!”