เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 20 เหลิ่งหานซวง พิษเย็นหยินเร้นลับ!
“เสี่ยวหน่วน ครานี้เจ้าช่วยข้าไว้มากจริง ๆ!”
เมื่อเห็นองครักษ์เงาทั้งสองจากไป เฉินฝานก็หันกลับมามองเหลิ่งหานซวงด้วยใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้ม พลางกล่าวว่า “ไม่สู้เจ้ายอมเป็นภรรยาของข้าเสียเถิด ให้ข้าได้ตอบแทนเจ้าอย่างดี!”
“เจ้าไสหัวไปเสีย!” เหลิ่งหานซวงยิ่งมีสีหน้าเย็นชา ทั้งไม่ไว้หน้าเฉินฝานแม้แต่น้อย
“เฮ้อ!”
เมื่อเห็นเช่นนั้น เฉินฝานก็ถอนหายใจอย่างจนปัญญา “เหตุใดเจ้าจึงไม่เชื่อเล่า? ข้าชอบเจ้าจากใจจริง! หรือว่าเจ้ามีคนในดวงใจแล้ว?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหลิ่งหานซวงยิ่งมีสีหน้ารังเกียจ ทว่านางไม่อยากกล่าวสิ่งใดกับเฉินฝานจริง ๆ จึงเพียงมองเขาด้วยสายตาเย็นชาและไม่กล่าวสิ่งใดอีก
ทว่าเฉินฝานกลับไม่ใส่ใจ “ไม่พูด นั่นก็หมายความว่าไม่มี! ดูท่าข้ายังมีโอกาส!”