ตอนที่ 7 หนึ่งบทกวีหนึ่งบทพรรณนา สะเทือนเมืองจินหลิง

ตอนที่ 7 หนึ่งบทกวีหนึ่งบทพรรณนา สะเทือนเมืองจินหลิง

“อะไรนะ?”

“เฉินฝาน เจ้าว่าจะให้พวกนางทั้งหมดติดตามเจ้าอย่างนั้นหรือ?”

เหลียนเยวี่ยพลันนิ่งงันไป ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

ไม่ต้องกล่าวถึงนาง แม้แต่เสี่ยวเข่อและเสี่ยวอ้ายก็ยังมีสีหน้าตกตะลึง มองเฉินฝานพลางเบิกตากว้าง

ในหอคณิกาทั้งหมดมีสตรีมากมายถึงเพียงนั้น เฉินฝานกลับกล่าวว่าจะให้สตรีทุกคนติดตามเขา!

หมายความว่าอย่างไร?

เขาคิดจะทำอะไร?

“ถูกต้อง!”

เฉินฝานยิ้มบาง ๆ พลางหยิบซาลาเปาขึ้นมาลูกหนึ่ง “ให้พวกนางติดตามข้า!”