กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 5 แม่นางเหลียนเยวี่ย ราตรีวสันต์หนึ่งเค่อมีค่าพันทอง
กาลเวลาค่อย ๆ ล่วงผ่านไป
เมื่อเห็นเฉินฝานยังคงไม่เอ่ยวาจา ความสงสัยที่ผู้คนมีต่อเขาก็ยิ่งลึกล้ำขึ้นเรื่อย ๆ
“หรือว่าบทประพันธ์เมื่อครู่นี้ เขาลอกเลียนมาจริง ๆ?”
“ย่อมเป็นเช่นนั้น หากมิใช่การลอกเลียน แล้วเหตุใดบัดนี้จึงกล่าวออกมาแม้แต่คำเดียวไม่ได้เล่า?”
“คุณชายหลินช่างเฉลียวฉลาดยิ่งนัก ถึงกับมองออกในแวบเดียวว่าเขาลอกเลียนมา!”
“ก็แค่คุณชายเสเพลผู้หนึ่ง จะสามารถแต่งบทกวีอันใดได้? หากเขามีพรสวรรค์เช่นเมื่อครู่จริง จะถูกถอนหมั้นหรือ? จะถูกขับออกจากตระกูลหรือ?”
……
ชั่วขณะหนึ่ง ผู้คนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์เซ็งแซ่ แม้แต่เหลียนเยวี่ยบนเวทีก็ยังเผยความกังวลออกมาอยู่บ้าง เพราะนางเองก็สงสัยว่าบทประพันธ์ของเฉินฝานเมื่อครู่นี้เป็นสิ่งที่ลอกเลียนมา