ตอนที่ 3 ใครว่าคุณชายเสเพลแต่งบทกวีไม่ได้?

ตอนที่ 3 ใครว่าคุณชายเสเพลแต่งบทกวีไม่ได้?

บทเพลงหนึ่งจบลง เสียงกังวานยังคงวนเวียนอยู่เหนือคานเรือน

ผู้คนทั้งหลายที่อยู่ในงานเห็นได้ชัดว่ายังคงอาวรณ์มิรู้จบ

ทว่าเหลียนเยวี่ยบนเวทีกลับมีสีหน้าเย็นชา นางโอบผีผาไว้ในอ้อมแขน นั่งสงบนิ่งโดยมิกล่าววาจา

ในยามนั้น แม่เล้าก็ขึ้นเวทีอีกครั้ง

“ทุกท่านสามารถขับขานบทกวีที่ประพันธ์ได้แล้ว หากมีบัณฑิตผู้ใดสามารถประพันธ์บทกวีที่ทำให้เหลียนเยวี่ยหวั่นไหวได้ คืนนี้ก็จะได้เป็นแขกคนสนิทของแม่นางเหลียนเยวี่ย”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น คุณชายผู้สง่างามคนหนึ่งก็ลุกขึ้นประพันธ์บทกวีทันที จากนั้นผู้คนก็ทยอยกันออกมาอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย

เฉินฝานเองก็ไม่เข้าใจบทกวี และไม่รู้ว่าผลงานของพวกเขาดีหรือไม่ ทว่าผู้คนกว่าสิบคนติดต่อกันกลับไม่มีผู้ใดประพันธ์บทกวีที่ทำให้เหลียนเยวี่ยบนเวทีหวั่นไหวได้แม้แต่น้อย