ตอนที่ 60 เป็นมนุษย์ปุถุชนก็ดีเหมือนกัน

“คือว่า... แม่ข้ากลัวว่าเจ้าจะไม่สามารถมีบุตรได้อีกต่อไป...”

คำพูดของเยวี่ยหรงทำให้เซียวอี้หานรู้สึกอัปยศอยู่บ้าง เขาเพียงเส้นเอ็นขาขาด มิใช่ขันทีเสียหน่อย

“ความสามารถในการทำให้เจ้ามีลูกเต็มบ้านหลายคนยังมีอยู่” เซียวอี้หานกระตุกมุมปาก พยายามรักษาท่าทีสุขุมไว้

“เช่นนั้นก็ไม่มีปัญหาแล้ว พวกเราหมั้นหมายกันเถิด”