กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย WHiTeLiar
“ท่านอาจารย์ โปรดเมตตาละเว้นท่านพ่อของข้าจากความล่วงเกินด้วยเถิด!” ไม่รู้ว่าเซียวอี้หานใช้ไม้เท้าพยุงกายเคลื่อนตัวมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อใด
ร้อยลี้จิ่งเชียนไม่คิดเลยว่าเซียวอี้หานจะลากขาทั้งสองข้างมาถึงที่นี่