กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย WHiTeLiar
“เจ้า...” หยวนเส้าหนีมีเหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผาก พยายามดิ้นรนลุกขึ้นยืน
“ข้าทำไมเล่า? เมื่อครู่นี้เจ้าคิดจะทำอะไร? จะรังแกสตรีอ่อนแออย่างข้าหรือ?” เซียวอี้หานย่อตัวลงบนพื้น ใช้นิ้วจิ้มร่างของหยวนเส้าหนีที่ขดตัวราวกับกุ้ง
“...” ตกลงแล้วใครกันแน่ที่รังแกใคร คนที่ยั่วยวนข้าก็คือเจ้า คนที่ทำให้ข้ากลายเป็นสภาพเช่นนี้ก็คือเจ้าอีก เจ้าสตรีชั่วร้าย!