กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย WHiTeLiar
เซียวอี้หานไม่กล้าขยับ เหงื่อเย็นไหลหยดลงมาตามหน้าผากไม่ขาดสาย ขณะที่หยวนเส้าหนียื่นมือมาลูบคางของเซียวอี้หานอย่างร้ายกาจยิ่ง
“เจ้าว่ามาสิ จะจัดการอย่างไร...”
“ข้า...ข้าไม่รู้” เซียวอี้หานแทบอยากร้องไห้ นี่มันไม่อยู่ในเนื้อเรื่องเสียหน่อย ข้ากลับไปเริ่มใหม่ได้หรือไม่