ตอนที่ 11 ตัวประกอบก็เหมาะจะเป็นแค่ฉากหลัง

เช้าตรู่วันถัดมา เซียวอี้หานดีใจและตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง ในที่สุดก็ไม่ต้องตื่นแต่เช้าไปวิ่งวนรอบขุนเขาและดื่มชาพิษของร้อยลี้จิ่งเชียนอีกแล้ว

“เส้าหนี เสร็จหรือยัง เร็วเข้า ข้าไม่ได้ออกจากประตูสำนักมาถึง 5 ปีแล้วนะ” เซียวอี้หานสวมอาภรณ์สีน้ำเงินของศิษย์ฝ่ายในแห่งขุนเขาต้นกำเนิดเทวะ เป็นเด็กหนุ่มวัย 17 ปีผู้มีใบหน้าสดใสและท่วงท่าองอาจเปี่ยมชีวิตชีวา