ตอนที่ 4 พระเอก เรามาคุยกันดี ๆ เถอะ

“สหาย ขอโทษที ข้าเคยนอนคนเดียวจนชิน เลยเผลอควบคุมเท้าไม่อยู่!” เซียวอี้หานยกมุมปากขึ้นอย่างกระอักกระอ่วน รักษารอยยิ้มสุภาพเอาไว้

(จบกัน ๆ ความประทับใจที่เพิ่งสร้างมาแท้ ๆ...... เซียวอี้หานกรีดร้องอย่างคลุ้มคลั่งอยู่ในใจ พระเอก เจ้าอย่ามองข้าเช่นนั้น ข้ากลัว ขาของข้าเจ็บนะ....)