ตอนที่ 441 เจิ้นละสายตาไม่ได้จริง ๆ

ตอนที่ 441 เจิ้นละสายตาไม่ได้จริง ๆ

ความรู้สึกยามคุยโม้แล้วถูกจับได้ต่อหน้านั้นไม่น่าอภิรมย์เท่าใดนัก ตงเหมยซาบซึ้งกับเรื่องนี้เป็นอย่างดี ทว่านางก็เพียงคุกเข่าลงบนพื้นคารวะ “บ่าวถวายบังคมฝ่าบาทเพคะ”

เซี่ยจวินเหิงมองแม่หนูผู้นี้ รู้สึกว่าช่างใจกล้าไม่เบา เอาเขามาเป็นข้ออ้าง พอถูกเขาได้ยินต่อหน้า ยังแสร้งทำเหมือนไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นอีกรึ

“เมื่อครู่เจ้าพูดว่ากระไร” เซี่ยจวินเหิงนั่งลงข้างกายฮองเฮาน้อยพลางเอ่ยถาม โดยมิได้เรียกให้ตงเหมยลุกขึ้น

“ทูลฝ่าบาท บ่าวเอ่ยชมฮองเฮาว่าเครื่องประทินโฉมในวันนี้งดงามยิ่งนัก แม้แต่ฝ่าบาททอดพระเนตรแล้วก็คงละสายตาไม่ได้ บ่าวล่วงเกินฝ่าบาท ขอฝ่าบาทโปรดประทานอภัยด้วยเพคะ”