ตอนที่ 437 ฝ่าบาทช่างรู้หน้าที่จริง ๆ

ตอนที่ 437 ฝ่าบาทช่างรู้หน้าที่จริง ๆ

หลังจากผ่านพ้นวันส่งท้ายก่อนตรุษจีนไปแล้ว กลิ่นอายของเทศกาลปีใหม่ก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น

วันที่ยี่สิบหกเดือนสิบสอง เสิ่นชิงเกอยกเลิกการถวายพระพรแต่เช้าตรู่ แล้วจึงตรงไปยังตำหนักหยงโซ่ว เซี่ยจวินเหิงก็ติดตามไปด้วยเช่นกัน เขาหยุดงานราชการแล้ว ไม่ต้องออกว่าราชการยามเช้า ยิ่งปักหลักอยู่แต่ในตำหนักเฟิ่งอี๋เสียจนแทบจะกลืนเป็นเนื้อเดียว

“ลูกของพระองค์ขอถวายพระพรเสด็จแม่พ่ะย่ะค่ะ / เพคะ” สองสามีภรรยาฮ่องเต้ฮองเฮาเอ่ยขึ้นพร้อมเพรียงกัน

“ลุกขึ้นเถิด” ไทเฮามองดูทั้งสองด้วยรอยยิ้มตาหยี “รีบมาแต่เช้าเช่นนี้ มีธุระอันใดกัน?”

“ทูลเสด็จแม่ ลูกของพระองค์ให้น้องสาวของจิ่นเฟยไปยังตำหนักเยาฉือแล้ว ยามนี้พี่น้องคงได้พบหน้ากัน หม่อมฉันจึงแวะมาเยี่ยมเยียนท่านและหรูไท่เฟยเพคะ”