กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 434 เจิ้นรู้
เซี่ยจวินเหิงได้ยินฮองเฮาน้อยถามเขาเช่นนี้ สีหน้าพลันชะงักงัน ใบหูก็เริ่มซับสีแดงเรื่อ
เขาย้อนนึกถึงเรื่องราวในตอนนั้น มันเคยเกิดขึ้นจริง ๆ ในครานั้นฮองเฮาน้อยเพิ่งจะฟื้นคืนสติ ท่าทีแลดูว่าง่ายเชื่อฟังยิ่งนัก ฮูหยินเสิ่นเข้าวังมาเยี่ยมเยียน เขาพระราชทานอาหารตามธรรมเนียม ก่อนหน้านั้นหากเขาพระราชทานรางวัลสิ่งใดให้ตำหนักเฟิ่งอี๋ ฮองเฮาน้อยล้วนไปถวายความขอบพระคุณที่ตำหนักอี้เต๋อด้วยตนเองเสมอ ยามที่คนในวังกลับมาก็มักนำความมาบอกกล่าวไม่น้อย
ทว่าในครั้งนั้น ฮองเฮาน้อยกลับมิได้กล่าวสิ่งใดเลย
“เจิ้น เพียงคิดว่าตอนนั้นฮองเฮามีถ้อยคำพิเศษอันใด ฝากมาถึงเจิ้นหรือไม่” เซี่ยจวินเหิงเอ่ยพลางก้มหน้าปัดรอยยับที่มิได้มีอยู่จริงบนเสื้อคลุมแพรสีดำ