เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 379 ถามอะไรก็ไม่รู้สักอย่าง
“เป็นอย่างไรบ้าง หาคนพบหรือไม่” หลี่เฟยเดินวนไปวนมาอยู่ภายในโถง มองดูนางกำนัลที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา พลางเอ่ยถามด้วยความร้อนรน
นางกำนัลเม้มริมฝีปาก ส่ายหน้าอย่างลำบากใจ “ทูลพระนางหลี่เฟย บ่าวไปหามาหลายแห่งแล้วเจ้าค่ะ ไม่มีผู้ใดเห็นเงาร่างของพี่สาวเซียงฉินเลย”
“หรือว่านางจะอันตรธานหายไปเฉย ๆ ได้หรือไร” หลี่เฟยเอ่ยพลางเดินไปถึงข้างโต๊ะพอดี จึงคว้าถ้วยใบหนึ่งทุ่มลงกับพื้น
เสียงดังเพล้ง! นางกำนัลรีบคุกเข่าลงเก็บเศษกระเบื้อง ทว่ายังเก็บไม่ทันได้กี่ชิ้น ก็ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวที่หน้าประตู
นางแอบเงยหน้าขึ้นมองออกไปด้านนอก ปรากฏว่าเป็นหัวหน้าขันทีฝูอันคนข้างกายฮ่องเต้ นี่นับเป็นครั้งแรกในรอบสองเดือนของปีนี้ที่นางได้เห็นคนโปรดข้างกายฝ่าบาท