เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 363 ขอบใจแค่มือใช่ไหม?
เซี่ยจวินเหิงกระแอมไอเบา ๆ สายตาของฮองเฮาน้อยคู่นี้ ราวกับจะมองทะลุอวัยวะภายในทั้งปวงของเขาให้ปรุโปร่งอย่างไรอย่างนั้น
เขาคิดในใจว่า นี่คงเป็นความรู้สึกของสายตาที่คมกริบราวกับจับต้องได้กระมัง
“ฝ่าบาท ท่านสวมฉลองพระองค์สีดำแล้วช่างดูดียิ่งนัก มองดูแล้วชวนให้เจริญอาหารตาจริง ๆ เพคะ” เสิ่นชิงเกอยิ้มแย้มพลางเดินเข้ามานั่งลงข้างกายฮ่องเต้
นางรู้สึกว่าการกระทำของตนในยามนี้ ไม่ได้แตกต่างอะไรมากนักกับแฟนหนุ่มในยุคหลังที่มองถุงน่องสีดำของแฟนสาวเลย
เซี่ยจวินเหิงรู้สึกว่าฮองเฮาน้อยตรงหน้าราวกับเป็นคุณชายเสเพลคนหนึ่ง อดคิดไม่ได้ว่า เสิ่นชิงเฉินในอดีตก็เป็นแค่นักเลงหัวไม้ตามท้องถนนเท่านั้น
หากคนตรงหน้านี้เป็นบุรุษ เกรงว่าจะต้องก่อหนี้รักใคร่ไว้ไม่น้อยเลยกระมัง?