กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 315 นึกถึงเสด็จพ่อบ้างสักนิดเถิด
เสิ่นชิงเกอกลั้นใจ โน้มกายลงไปอีกครา แล้วเป่าลมใส่พระหัตถ์ของฮ่องเต้เบา ๆ หลายที “ฝ่าบาท ครานี้ดีขึ้นแล้วหรือไม่เพคะ”
ใบหูของเซี่ยจวินเหิงแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย ขานรับ “อืม” เสียงเบาคำหนึ่ง “ดีแล้ว”
ในใจเขาเองก็นึกประหลาดใจ ลูกไม้พรรค์นี้แต่ก่อนใช่ว่าเขาไม่เคยพบเห็น ไฉนพอฮองเฮาน้อยทำเข้า เขาถึงได้มีความรู้สึกขัดเขินอยู่บ้างเล่า
เสิ่นชิงเกอมองสีหน้าของฮ่องเต้ พลางหัวเราะเบา ๆ ไม่กี่เสียง