กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 274 ในสายตาคนรักย่อมมองเห็นจิตรกร
เซี่ยจวินเหิงหวนนึกย้อนดูอย่างละเอียด ฮองเฮาน้อยเริ่มไม่ค่อยสบอารมณ์ก็ตอนได้ยินว่าเขาไปตำหนักหยงโซ่ว พลอยนึกถึงที่เสด็จแม่กล่าวไว้ว่าฮองเฮาเป็นพวกหน้าเลือด หรือว่านางจะคิดว่าเสด็จแม่มอบให้น้อยไป?
“นี่เสด็จแม่ให้เจิ้นนำมาส่งให้เจ้า หากเจ้าไปเยือนด้วยตนเอง เสด็จแม่ยังมีของดีอื่น ๆ มอบให้อีก”
เซี่ยจวินเหิงไม่เคยต้องพูดไปพลางสังเกตสีหน้าผู้อื่นไปพลาง ทว่าครานี้ลองชำเลืองมองดูกลับน่าสนใจยิ่งนัก พอฮองเฮาน้อยได้ยินคำนี้ สีหน้าก็ผ่อนคลายสบายใจขึ้นมากจริง ๆ
ดูท่าแล้ว ปกติเขายังมอบให้ฮองเฮาน้อยน้อยเกินไป มิเช่นนั้นฮองเฮาน้อยจะสุขเศร้าไปตามสิ่งของเช่นนี้ได้อย่างไร?