กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 242 ยังจะเอาอีกไหม? ยังเอา
“มิต้องคาดเดาแล้ว เจิ้นจะบอกเจ้าเดี๋ยวนี้” เซี่ยจวินเหิงวางถ้วยชาในมือลง ลุกขึ้นสาวเท้ามาอยู่ข้างกายฮองเฮาน้อย
เขาโน้มกายลง ช้อนอุ้มตัวนางขึ้นในแนวนอน หันกลับไปปรายตามองคนทั้งสองที่ยืนอยู่ตรงประตูแวบหนึ่ง จากนั้นจึงก้าวเข้าสู่ห้องชั้นใน
ท่วงท่าของเขาต่อเนื่องลื่นไหล เซียจู๋และฝูอันเองก็เจนจัดคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง
จะว่าไปแล้ว ในใจฝูอันยังตื่นเต้นอยู่บ้าง ใบหน้าเปี่ยมล้นด้วยรอยยิ้ม เพราะเมื่อฝ่าบาทสมปรารถนา พระทัยย่อมปลอดโปร่งเบิกบาน ตัวเขาก็พลอยอยู่สบายไปด้วย
หากนับดูแล้ว ฝ่าบาทนับว่าทรงเว้นว่างมานานร่วมหนึ่งเดือนทีเดียว
เซียจู๋ก็รู้สึกเช่นกันว่าภาพเบื้องหน้านี้ไม่ได้เห็นเสียนาน และเวียนมาบรรจบยามจันทร์เพ็ญอีกคราหนึ่งแล้ว