ตอนที่ 237 อย่างไรก็ขอให้ฝ่าบาทประทานลูกสักคนเถิด

ตอนที่ 237 อย่างไรก็ขอให้ฝ่าบาทประทานลูกสักคนเถิด

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เสิ่นชิงเกอตื่นนอน ฮ่องเต้ก็เสด็จไปว่าราชการยามเช้าแล้ว

เซียจู๋เดินเข้ามา มองดูท่าทางของฮองเฮาที่นอนหลับจนกระปรี้กระเปร่าแจ่มใส จึงยิ้มพลางเอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง “ถวายบังคมฮองเฮาเพคะ”

“ลุกขึ้นเถิด ชุนหลานเล่า เรียกนางมาที่นี่สักเที่ยวหนึ่ง” เสิ่นชิงเกอกล่าวไปพลางโดยมีตงเหมยคอยปรนนิบัติสวมเสื้อผ้าไปพลาง

เวลานี้ตงเหมยรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก ทั้งยังสงสัยใคร่รู้อย่างมาก เพราะอย่างไรเสียเมื่อคืนวานนี้ ฮ่องเต้กับฮองเฮาเสด็จเข้าตำหนักเฟิ่งอี๋มา ก็รีบร้อนใช้สายตาไล่คนออกไปทันที

เมื่อครู่นี้นางยังคิดอยู่เลยว่า ควรจะตบแป้งลงบนซอกคอของฮองเฮาเพื่อปกปิดร่องรอยอันชวนขวยเขินสักหน่อยหรือไม่ ผลปรากฏว่า เวลานี้พอมองดู บนร่างกายของฮองเฮากลับขาวผ่องเรียบเนียนไปหมด