เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 222 ฮองเฮาช่างกล้าหาญยิ่งนัก
“ได้รับการเห็นอกเห็นใจจากฝ่าบาท ช่างเป็นวาสนาของหม่อมฉันจริง ๆ เพคะ” เสิ่นชิงเกอลุกขึ้น แล้วนั่งลงตรงข้ามกับฮ่องเต้
“เจิ้นได้ยินว่าช่วงนี้เจ้าคอยเตรียมการเรื่องพระราชพิธีเลี้ยงไหมอยู่ตลอด ราบรื่นดีหรือไม่” เซี่ยจวินเหิงแย้มสรวลอย่างอ่อนโยน
“ฝ่าบาท แม้แต่เรื่องหยุมหยิมพรรค์นี้ พระองค์ก็ยังทรงทราบหรือเพคะ ทุกอย่างราบรื่นดี ขอฝ่าบาทอย่าได้ทรงกังวลเลยเพคะ” เสิ่นชิงเกอยิ้มบาง ๆ พลางตอบกลับ
เขาย่อมรู้อยู่แล้ว แม้กระทั่งเรื่องที่เมื่อวานซืนฮองเฮาน้อยนอนกลางวันจนถึงปลายยามเซิน เขาก็ยังรู้เลย
ยายเด็กใจจืดใจดำคนนี้ ฝูอันอุตส่าห์ให้คนของกองกิจการถวายตัวหามเหลียงอี๋ผู้นั้นเดินผ่านไปแท้ ๆ แต่กลับไม่เห็นคนในวังของตำหนักเฟิ่งอี๋เปลี่ยนสีหน้าเลยสักคน
ยังจะเป็นเพราะเหตุใดได้อีกเล่า ก็ย่อมเป็นเพราะฮองเฮาไม่ได้ใส่ใจเรื่องเหล่านี้เลยน่ะสิ