ตอนที่ 181 ฮองเฮาคิดถึงเรื่องดีอันใด ถึงยิ้มได้งดงามเพียงนี้?

ตอนที่ 181 ฮองเฮาคิดถึงเรื่องดีอันใด ถึงยิ้มได้งดงามเพียงนี้?

“หัวหน้าขันทีฝู ช่างบังเอิญจริงนะเจ้าคะ” ตงเหมยฝืนยิ้มพลางเอ่ยขึ้น

“ข้าอยู่ที่นี่ไม่นับว่าบังเอิญหรอก ฝ่าบาทจะทรงพักกลางวันที่ตำหนักเฟิ่งอี๋” ฝูอันเอ่ยด้วยท่าทางจริงจังเป็นงานเป็นการ

รอยยิ้มบนใบหน้าของตงเหมยดูเป็นธรรมชาติขึ้นมาก นางยืนสงบปากสงบคำอยู่ด้านข้าง เป็นเพราะความคิดของตนฟุ้งซ่านซับซ้อนเกินไปแท้ ๆ ล้วนเป็นเพราะวันธรรมดาฮองเฮาทรงพาหยอกเย้านางจนเป็นเหตุ

ภายในห้อง เซี่ยจวินเหิงทอดพระเนตรดวงหน้ายามนิทราอันว่าง่ายของฮองเฮาน้อยพลางแย้มสรวลบางเบา ยังนับว่ามีมโนธรรมอยู่บ้าง ที่เหลือที่ว่างด้านนอกไว้ให้เขา

เซี่ยจวินเหิงเอนกายนอนลงบนตั่ง ตะแคงกายหนุนแขนตนเอง พลางทอดสายตามองฮองเฮาน้อย เพียงชั่วครู่ก็ผล็อยหลับไปเช่นกัน