กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 173 พาฮองเฮาเข้าไปด้วย แล้วจะได้พักผ่อนอย่างไรกัน?
“ขอบพระทัยฝ่าบาท หม่อมฉันเดิมทีคิดว่าวันนี้และวันพรุ่งนี้ฝ่าบาทมีพระราชกิจยุ่งเหยิง เวลานี้พอมีเวลาว่างได้บรรทมสักหน่อย จึงจะมีเรี่ยวแรงเพคะ”
เซี่ยจวินเหิงมองสายตาห่วงใยของฮองเฮาน้อย หัวเราะเบา ๆ พลางตรัสว่า “ยังคงเป็นฮองเฮาที่รู้ใจเจิ้นจริง ๆ”
ฝูอันยืนอยู่ด้านข้าง มุมปากยกขึ้น ปีก่อน ๆ ฝ่าบาทจะทรงพักผ่อนหนึ่งถึงสองชั่วยามก่อนงานเลี้ยงในวังคืนส่งท้ายปีเก่าจริง ๆ
เมื่อครู่ที่ตำหนักอี้เต๋อเขาก็ทูลโน้มน้าวฝ่าบาทเช่นนี้ แต่ฝ่าบาทตรัสว่าเขาพูดมากเกินไป ฮองเฮางานยุ่ง พระองค์จึงเสด็จมาดูเสียหน่อย
ฝูอันเองก็ไม่รู้ว่าฝ่าบาทเสด็จมาตำหนักเฟิ่งอี๋แล้ว จะทรงทอดพระเนตรเห็นสิ่งใดที่ต้องให้ฝ่าบาทช่วยยื่นมือเข้าช่วยบ้าง?