เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 162 เต๋อเฟย
ตำหนักอี้เต๋อ
เซี่ยจวินเหิงถือพู่กันค้างไว้ ทว่ากลับไม่อาจสงบจิตใจลงเขียนอักษรได้ เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังฝูอัน “ไปดูที่ตำหนักปี้หัวเสียหน่อย”
“พ่ะย่ะค่ะ” ฝูอันขานรับคำสั่ง แล้วจึงก้าวออกไปจัดเตรียมขบวนเสด็จ
เซี่ยจวินเหิงมาถึงหน้าประตูตำหนักปี้หัวด้วยสีหน้าบึ้งตึง ขันทีน้อยที่เฝ้าประตูรีบคุกเข่าลงกับพื้น ร้องตะโกนเสียงกระชั้นว่า “ฝ่าบาทเสด็จ——”
ฝูอันปรายตามองขันทีน้อยผู้นี้แวบหนึ่ง ร้องตะโกนเช่นนี้คิดจะส่งสัญญาณให้คนข้างในรู้รึ?
เป็นดังคาด เซี่ยจวินเหิงเพิ่งจะก้าวเข้าไปในลานบ้าน ก็เห็นเต๋อเฟยเดินออกมา โดยมีสตรีที่แต่งกายเยี่ยงนางสนมผู้หนึ่งเดินตามหลังมาด้วย
“ถวายบังคมฝ่าบาทเพคะ”
“ถวายบังคมฝ่าบาทเพคะ”
เซี่ยจวินเหิงเดินผ่านหน้าคนทั้งสองไป ทิ้งไว้เพียงประโยคหนึ่งว่า “ลุกขึ้นเถิด”