กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 155 คุณชายทั่วทั้งนครหลวงต่างรู้ว่าฮองเฮาทรงโปรด
ยามนั้นที่เสิ่นชิงเกอสืบหาต้นสายปลายเหตุของเรื่องนี้ ก็มิพบว่ามีฝีมือการเขียนของเต๋อเฟยอยู่เบื้องหลัง
ต่อให้เป็นเซี่ยจวินเหิงสั่งให้คนไปสืบ ก็มิได้ความอันใดกลับมาเช่นกัน
“ตวนอู่ เจ้าจงออกไปนอกวังตามหาบ่าวรับใช้ที่เรือนสามตระกูลฉีปลดปล่อยไป หากตามหาพบ ก็ลองถามดูว่ารู้มาจากที่ใดว่าข้าชอบกินขนมของร้านนั้น” เสิ่นชิงเกอกุมขมับ พลางนวดคลึงมิหยุด
“พ่ะย่ะค่ะ บ่าวจะไปเดี๋ยวนี้” ตวนอู่รับคำ จากนั้นก็ถือป้ายเอวเดินออกไป
“แต่ละวันผ่านไป ช่างมีเรื่องมากมายจริงแท้ เดิมทีนึกว่าจบสิ้นแล้ว ไม่นึกเลยว่าช่วงสำคัญจะอยู่ตรงนี้”
เสิ่นชิงเกอรำพึงกับตนเองว่า “คิดจะสวมมงกุฎ ก็ต้องแบกรับน้ำหนักของมันจริง ๆ ด้วย”
ตำหนักอี้เต๋อ