เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 140 ใครดึงเสื้อผ้าข้า
“ทูลฮองเฮาพระนาง จิ่นเฟยพระนางทรงได้ยินว่าวันนี้เจ้าชายทูเจวี๋ยเสด็จเข้าวังมาด้วย จึงอยากพบพี่ชายสักคราเพคะ” เซียงหลิงเอ่ยจบ ก็เหลือบมองฮองเฮาแวบหนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าลงอย่างรวดเร็ว
“จิ่นเฟยตรัสว่า พระนางทรงรู้พระองค์แล้วว่าผิด วันหน้าจะสำรวมวาจาและการกระทำ ขอเพียงฮองเฮาทรงโปรดเมตตา ให้ทอดพระเนตรมองอยู่ห่าง ๆ ก็พอเพคะ”
เซียงหลิงคุกเข่าอยู่บนพื้น วาจาที่เอ่ยราวกับตัดพ้อร่ำไห้ ดั่งประหนึ่งว่าหากเสิ่นชิงเกอไม่ตกลง ย่อมเป็นการขัดต่อศีลธรรมมนุษยธรรม
“ตำหนักเฟิ่งอี๋พูดคำไหนย่อมเป็นคำนั้น ไม่อาจเปลี่ยนคำสั่งเช้าค่ำ ไปบอกจิ่นเฟยเถิด รู้ว่าผิดน่ะดีแล้ว แต่แก้ไขได้ย่อมดียิ่งกว่า” เสิ่นชิงเกอก้าวขึ้นราชยานอย่างสุขุมเยือกเย็น
“รอถึงวันขึ้นปีใหม่ ค่อยพบเจ้าชายทูเจวี๋ยก็แล้วกัน”