เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 138 ผู้ไร้ใจยามมีรักย่อมลึกซึ้งที่สุด
ตำหนักปี้หัว
เจิ้งไฉเหรินอยู่ในโถงประธานของเต๋อเฟย นั่งสนทนาเป็นเพื่อนเต๋อเฟย
“เต๋อเฟยพระนาง ท่านลองทอดพระเนตรดูสองวันนี้เถิด ทิศทางกระแสในวังหลวงนี้ พัดพาไปเยี่ยงไรกันแน่เจ้าคะ” เจิ้งไฉเหรินจัดระเบียบด้ายไหมไปพลาง เอ่ยปากพูดคุยไปพลาง
เต๋อเฟยหัวเราะเบา ๆ คำรบหนึ่ง “ลมในวังหลังแห่งนี้ ประเดี๋ยวก็พัดลมใต้ ประเดี๋ยวก็พัดลมเหนือ ทว่ามีเพียงสิ่งเดียวที่ไม่เคยแปรเปลี่ยน”
เจิ้งไฉเหรินชะงักการกระทำในมือลง “ขอพระนางทรงชี้แนะเจ้าค่ะ”
“นั่นก็คือ ผู้ใดได้รับความโปรดปรานจากฝ่าบาท ผู้นั้นก็ยืนอยู่ตรงจุดรับลมเป็นฝ่ายได้เปรียบ” เต๋อเฟยยกถ้วยชาขึ้น แย้มยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ย
เจิ้งไฉเหรินพยักหน้าเช่นกัน แสดงออกว่ารู้แจ้งแล้ว “พระนางตรัสได้ถูกต้องแล้ว ยังคงเป็นท่านที่มองได้กระจ่างแจ้งยิ่งนัก”