ตอนที่ 120 มีเลศนัย

ตอนที่ 120 มีเลศนัย

“ทูลฝ่าบาท วันนี้หม่อมฉันให้ชิวเหอไปเยี่ยมดูโจวเจี๋ยอวี๋มาแล้วเพคะ องค์หญิงน้อยหน้าตาละม้ายคล้ายพระองค์ยิ่งนัก โจวเจี๋ยอวี๋เองก็ไม่มีอาการติดเชื้อหรือมีไข้แต่ประการใด”

ใบหน้าของเสิ่นชิงเกอยังคงประดับด้วยรอยยิ้มบางเบา ส่วนสีหน้าของเซี่ยจวินเหิงกลับราบเรียบ ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ

“ฮองเฮา เจิ้นนึกว่าข่าวดีที่เจ้าว่า จะเป็นเรื่องที่เจ้าตั้งครรภ์ลูกของเจิ้นเสียอีก” น้ำเสียงของเซี่ยจวินเหิงก็เรียบนิ่งเช่นกัน

“ฝ่าบาท เรื่องนี้หม่อมฉันยังคงพยายามอยู่เพคะ ฝ่าบาทเองก็ต้องทรงพยายามด้วยเช่นกัน วาสนานี้จึงจะมาถึงในเร็ววัน” เสิ่นชิงเกอกล่าวเสียงเบา

เซี่ยจวินเหิงแย้มสรวลน้อย ๆ “ที่แท้ก็เป็นเจิ้นเองที่ยังพยายามไม่พอรึ?”

แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ ว่าเป็นรอยยิ้มอย่างจนใจ หรือว่าถูกฮองเฮาน้อยทำให้ทั้งขำทั้งโมโหยิ้มออกมากันแน่