ตอนที่ 118 ทะนงตน

ตอนที่ 118 ทะนงตน

เสิ่นชิงเกอถูกฮ่องเต้ทอดพระเนตรจนใจสั่นไหวอยู่บ้าง นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นสายตาเช่นนี้ของเขา

“ฮองเฮา นับดูแล้ว เจ้าได้ช่วยชีวิตลูกของเจิ้นไว้ถึงสองคนแล้ว” เซี่ยจวินเหิงตรัสด้วยสีหน้าสงบนิ่ง

ทว่าภายในใจของเขานั้นไม่อาจเรียกว่าสงบนิ่งได้เลย มันคือความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะทำความเข้าใจในตัวนางให้มากขึ้น ทั้งยังมีความชื่นชมจากใจจริง

“ฝ่าบาท ลูกของท่านก็คือลูกของหม่อมฉัน อีกทั้งหม่อมฉันทนดูเหล่าน้องสาวในวังหลังลำบากตั้งครรภ์ แต่สุดท้ายต้องสูญเปล่าไม่ได้เพคะ” เสิ่นชิงเกอก็มีสีหน้าสงบนิ่งเช่นกัน

“ฮองเฮา เจ้าอยากให้เจิ้นมีลูกมาก ๆ หรือ” เซี่ยจวินเหิงตรัสถามขึ้นอีกประโยค

เสิ่นชิงเกอยามนี้แย้มยิ้มบาง ๆ “ฝ่าบาท ท่านเป็นฮ่องเต้ ย่อมต้องมีทายาทมากเข้าไว้ย่อมดี หม่อมฉันเป็นฮองเฮาของท่าน ย่อมต้องคิดคำนึงเพื่อท่านเพคะ”