กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 101 ฟังฮองเฮา
เสิ่นชิงเกอมองฮ่องเต้ที่สีหน้าเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา พลันตระหนักว่าตนพูดผิดไปเสียแล้ว จึงรีบแย้มยิ้มอย่างเบิกบาน
“ฝ่าบาท ท่านอย่าได้เข้าใจผิดไปเพคะ หม่อมฉันกลัวว่าจะเผยพิรุธ ท่านมาหาหม่อมฉัน ในใจหม่อมฉันย่อมดีใจเต็มร้อยส่วนอยู่แล้ว เพียงแต่เกรงว่าผู้มีเจตนาแอบแฝงจะมองออกถึงสถานการณ์เพคะ”
ขณะพูด เสิ่นชิงเกอก็กุมพระหัตถ์ของฮ่องเต้ไว้ แล้วเอ่ยเสียงเบาอีกว่า “อีกอย่าง ครั้งก่อนหม่อมฉันหมดสติไปเกือบครึ่งปี ฝ่าบาทก็เสด็จมาเพียงสามสี่หนเท่านั้นเองเพคะ”
เซี่ยจวินเหิงฟังออกว่าในวาจานี้คล้ายจะแฝงความน้อยเนื้อต่ำใจอยู่ ในใจพลันรู้สึกปวดแปลบ จึงกุมมือของฮองเฮาน้อยไว้แน่น “ตอนนั้นเป็นเจิ้นที่ละเลยไปเอง”
เสิ่นชิงเกอก้มหน้า พยักหน้าน้อย ๆ มิได้เงยหน้าขึ้นมองเขา