ตอนที่ 95 เรื่องดี

ตอนที่ 95 เรื่องดี

เซี่ยจวินเหิงหยุดฝีเท้า ทว่ามิได้หันหลังกลับไป

เฉินเฟยรีบคุกเข่าคลานมาตรงหน้าเขา สวมกอดหัวเข่าของเขาไว้ น้ำตาไหลรินดุจลูกแก้วสายสร้อยขาดสะบั้น

“ฝ่าบาท หม่อมฉันคิดถึงท่านเหลือเกินเพคะ หม่อมฉันรู้ว่าตนเองผิดไปแล้ว แต่หม่อมฉันเพียงแค่อยากได้ลูกเท่านั้น ท่านอภัยให้ข้าได้หรือไม่เพคะ ขอเพียงครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น?” เฉินเฟยกล่าวทั้งน้ำตา

“เจิ้นมิได้ลงทัณฑ์เจ้า” เซี่ยจวินเหิงไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย เอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา

“ทว่าการที่ท่านทำเช่นนี้ ยิ่งทำให้ข้าเจ็บปวดยิ่งกว่าการลงทัณฑ์หม่อมฉันโดยตรงเสียอีกเพคะ ฝ่าบาท ท่านเห็นแก่เยื่อใยผูกพันตลอดสิบปีที่ผ่านมา เมตตาผ่อนปรนอีกสักนิดเถิดเพคะ” เฉินเฟยสะอื้นไห้จนแทบพูดไม่เป็นคำ